ik lees wel eens van die nederlands gedichtjes op internet. die zijn echt mooi. ik heb ook geprobeerd zulke te maken, maar het ging niet zo goed. ach ja, het is een eerste keer ;d.
alles selfmade behalve titel.
titel: INB- mijn laatste woorden
zeggen als je gebruikt!

Schatje, jy maakte my. By jou kon ik zyn wie ik echt ben. Jy bent de enige die my echt kent. Wy samen was een feit geworden. Niets kon ons uit elkaar halen. Tot die bitch kwam met haar mooie verhalen. Het waren haar fake zonnestralen. Die maakte ons kapot. Die zette onze liefde op z’n kop. Waar is jou vertrouwen in my? Jy kwam altyd zo dichtby. En nu ben jy het meest ver weg. Waarom? ik wil uitleg. Baby ik hou van jou en ik weet jy ook van my. Ik kyk in de spiegel. Zie myzelf. Een glimlach op myn gezicht. Maar van binnen ben ik kapot. Kapot van de pyn. kapot van het brandende gevoel en het feit dat ik jou moet missen. En toch ga ik door met myn leven en jou zal ik er voor altyd uit wissen. Want schat, jy bent myn tranen niet waard!

Geen dag dat ik niet aan jou denk. Geen nacht dat ik niet om jou huil. Ik hield zoveel van jou. En ik dacht jij ook van mij. Maar nee jij loog. Geen cupido met pijl-en-boog, maar een gebroken hart. Iik wist dat wij niet goed was, al vanaf de start. En toch ging ik door. Toch wou ik jou. Er brandde een vlam aan het begin. Onze liefde verbrandde erin. Alles is zwart. En toch gaan wij door. Allebij apart.